نابخشوده

به سراغ من اگر می آیید

بیایید !

نیازی به نرم و آهسته آمدن نیست ...

چیزی برای ترک برداشتن وجود ندارد  ...

قدیمترها چینی نازک تنهاییم ترک برداشته و

شکسته است !

من دلم می خواهد

خانه ای داشته باشم پر دوست...

بر درش برگ گلی می کوبم

روی آن با قلم سبز بهار

می نویسم: 

« خانه دوستی ما اینجاست»

تا که سهراب نپرسد دیگر:

« خانه دوست کجاست».

بزرگا گیتی آرا نقش بند روزگارا

ای بهار ژرف

به دیگر روز و دیگر سال

تو می آیی و

باران در رکابت

مژده ی دیدار و بیداری

تو می آیی و همراهت

شمیم و شرم شبگیران

و لبخند جوانه ها

که می رویند از تنواره ی پیران

تو می آیی و در باران رگباران

صدای گام نرمانرم تو بر خاک

سپیداران عریان را

به اسفندارمذ تبریک خواهد گفت

تو می خندی و

در شرم شمیمت شب

بخور مجمری خواهد شدن

در مقدم خورشید

نثاران رهت از باغ بیداران

شقایق ها و عاشق ها

چه غم کاین ارغوان تشنه را

در رهگذر خود

نخواهی دید

زیبایی ات را

از حرکت جهان بیاب

به کردار زورقی

که عنایت باد و آب با اوست.