نابخشوده

     

گمراه کردن انسان از طرف خداوند در قرآن

النساء آیه 88 صفحه 93

چیست شما را که درباره منافقان دو گروه شده اید، و حال آنکه خدا آنان را به سبب کردارشان مرودو ساخته است؟ آیا میخواهید کسی را که گمراه ساخته هدایت کنید؟ و تو راهی پیش پای کسی که خداوند گمراهش کرده نتوانی نهاد.

 سوره النسا آيه 143

 و هر کس را خداوند گمراه کند، راهی برای او نخواهی يافت

 سوره الرعد آيه 33

 و هر کس را خدا گمراه کند، راهنمايی برای او وجود نخواهد داشت

 سوره الزمر آيه 23

 و هر کس را خداوند گمراه سازد، راهنمايی برای او نخواهد بود

 سوره الزمر آيه 36

 و هر کس را خداوند گمراه کند، هيچ هدايت‏ کننده‏ای ندارد

 سوره فاطر آيه 8

 خداوند هر کس را بخواهد گمراه می سازد و هر کس را بخواهد هدايت می‏کند 

 سوره الاعراف آيه 186

هر کس را خداوند گمراه سازد، هدايت کننده‏ای ندارد. و آنها را در طغيان و سرکشی‏شان رها می‏سازد، تا سرگردان شوند

 سوره المدثر آيه 31

 اين گونه خداوند هر کس را بخواهد گمراه می‏سازد و هر کس را بخواهد هدايت می‏کند

 سوره الرعد آيه 31

اگر بوسيل. تازينامه، کوه‏ها به حرکت درآيند يا زمينها قطعه قطعه شوند، يا بوسيل. آن با مردگان سخن گفته شود، باز هم ايمان نخواهند آورد! ولی همه کارها در اختيار خداست! آيا آنها که ايمان آورده‏اند نمی‏دانند که اگر خدا بخواهد همه مردم را به اجبار هدايت می‏کند

 سوره الشعرا آيه 4

اگر ما اراده کنيم، از آسمان بر آنان آيه‏ای نازل می‏کنيم که گردنهايشان در برابر آن خاضع گردد

 الانعام 25

پاره‏ای از آنها به سخنان تو، گوش فرامی‏دهند. ولی بر دلهای آنان پرده‏ها افکنده‏ايم تا آن را نفهمند. و در گوش آنها، سنگينی قرار داده‏ايم و آنها بقدری لجوجند که اگر تمام نشانه‏های حق را ببينند، ايمان نمی‏آورند. تا آنجا که وقتی به سراغ تو می‏آيند که با تو پرخاشگری کنند، کافران می‏گويند: اينها فقط افسانه‏های پيشينيان است!

 الانعام 107

اگر خدا می‏خواست، همه به اجبار ايمان می‏آوردند، و هيچ يک مشرک نمی‏شدند. و ما تو را مسؤول اعمال آنها قرار نداده‏ايم. و وظيفه نداری آنها را به ايمان مجبور سازی!

 الانفال 17

اين شما نبوديد که آنها را کشتيد. بلکه خداوند آنها را کشت! واين تو نبودی ای پيامبر که خاک و سنگ به صورت آنها انداختی. بلکه خدا انداخت! و خدا می‏خواست مؤمنان را به اين وسيله امتحان خوبی کند. خداوند شنوا و داناست

 الماده گوساله(بقره) 7

خدا بر دلها و گوشهای آنان مهر نهاده. و بر چشمهايشان پرده‏ای افکنده شده. و عذاب بزرگی در انتظار آنهاست

 التوبه 51

بگو: هيچ حادثه‏ای برای ما رخ نمی‏دهد، مگر آنچه خداوند برای ما نوشته و مقرر داشته است. او مولا و سرپرست ماست. و مؤمنان بايد تنها بر خدا توکل کنند!

 آل عمران 145

هيچ‏کس، جز به فرمان خدا، نمی‏ميرد. سرنوشتی است تعيين شده. بنابر اين، مرگ پيامبر يا ديگران، يک سنت الهی است هر کس پاداش دنيا را بخواهد و در زندگی خود، در اين راه گام بردارد، چيزی از آن به او خواهيم داد. و هر کس پاداش آخرت را بخواهد، از آن به او می‏دهيم. و بزودی سپاسگزاران را پاداش خواهيم داد

 ابراهيم 4

ما هيچ پيامبری را، جز به زبان قومش، نفرستاديم. تا حقايق را برای آنها آشکار سازد. سپس خدا هر کس را بخواهد و مستحق بداند گمراه، و هر کس را بخواهد و شايسته بداند هدايت می‏کند. و او توانا و حکيم است  

 الصافات 96

با اينکه خداوند هم شما را آفريده و هم بتهايی که می‏سازيد!

حریق خزان بود!

همه برگ ها آتش سرخ،

همه شاخه ها شعله زرد،

درختان همه دود پیچان

به تاراج باد!

و برگی که می سوخت،

می ریخت،

می مرد.

و جامی_ سزاوار چندین هزار آفرین_

که بر سنگ می خورد!

من از جنگل شعله ها می گذشتم

غبار غروب

به روی درختان فرو می نشست.

و باد غریب،

عبوس، از بر شاخه ها می گذشت،

و سر در پی برگ ها می گذاشت.

فضا را صدای غم آلود برگی، که فریاد می زد،

و برگی که دشنام می داد،

و برگی که پیغام گنگی به لب داشت

لبریز می کرد.

و د رچشم برگی که خاموش خاموش می سوخت

نگاهی که نفرین به پاییز می کرد!

حریق خزان بود

من از جنگل شعله ها می گذشتم

همه هستی ام جنگلی شعله ور بود!

که طوفان بی رحم اندوه،

به هر سو که می خواست، می تاخت،

می کوفت، می زد،

به تاراج می برد!

و جانی،

که چون برگ،

می سوخت،می ریخت، می مرد!

و جامی

- سزاوار نفرین!-

که بر سنگ می خورد!

سلطه تاريكخانه‌ها
يعنی نابودی قطعی مملكت
كسانی بايد پاسخگوی فقر و فساد و بحران كنونی جامعه
باشند كه 16 سال غير پاسخگو مصدر قدرت بوده اند.

درپس شعار زيبای عدالت، تاريكخانه‌های جنايت می‌خواهند بر مملكت سلطه پيدا كنند و تحجر، سانسور، عوام‌فريبی و عوام‌زدگی را حاكم كنند. مخفی ماندن همه تصميم‌ها و اراده مادام‌العمر شدن حاكمان امروز بيش از هميشه جمهوريت نظام را تهديد می‌كند. بزرگترين و ضروری ترين اصلاح مملكت، اصلاح درون حكومت، در بالاترين كانون‌های آنست. مشكل اصلی كشور كه هميشه سبب عقب‌ماندگی اجتماعی و اقتصادی شده و فرصت‌های تاريخی جهش‌های علمی و فنی را از كشور گرفته چيزی نيست، جز شيوه‌ای از حكومت‌گری با اختيارات گسترده و پاسخگويی اندك و يا هيچ. اگر امروز فساد، تبعيض و فقر واقعيت داشته باشد، آيا جز اين است كه حاصل عملكرد 16 ساله كسانی است كه همواره و هميشه مصدر قدرت بوده‌اند و پاسخگو نبوده‌اند؟
تشكل‌زدايی چنان در دستور روز حاكميت است كه حتی احزاب سنتی پر سابقه جناح راست نيز از صحنه كنار زده می‌شوند.
عدالت از ديد ما نه توزيع فقر است و نه حركت‌های ظاهری شعارگونه مثل رنگين كردن سفره‌های مردم با پول نفت و نه اينكه همه كشور را به كميته امداد بسپاريم. مملكت را نيز نمی توان براساس خواب و ادعای ماموريت از طرف امام زمان اداره كرد. انرژی اتمی نيز اگر بر مبنای جنگ و خشونت باشد، جز عليه مصالح ملی نخواهد بود و منافع ملی، تكنولوژی جديد، امنيت كشور و دستاوردهای علمی و تكنولوژيك كشور را برباد خواهد داد.